Gola - Guhlau
Po raz pierwszy miejscowość wspomniana jest jako "Gola" w 1210 roku - tu wolni kmiecie płacą czynsz klasztorowi w Kamieńcu. Jednak już w połowie XIV wieku wieś jest własnością rycerską. W dokumencie z 1350 roku występuje "Cunadi de Poranicz domini ville Gola" - Konrad z Poranicz pan wsi Gola. W 1536 roku lasy dobra Gola nadane zostały kościołowi pod wezwaniem Św. Jerzego w Niemczy. Kolejnym właścicielem wsi jest Leonard von Rohnau, który wznosi w roku 1580 dwór na miejscu wcześniejszej budowli.
W latach 1600-1610 następuje rozbudowa dworu. W 1611 roku znanym właścicielem miejscowych dóbr jest Dietrich von Ronau starosta świdnicko-jaworski, już jednak w roku 1626 wymienia się jako właściciela Georga von Ronau. Obok dworu działają stawy rybne. W 1668 roku miejscowe dobra przyjmuje ród Hentschelów a w początku XVIII wieku - Seidlitzowie. W XVIII wieku powstaje też regularny ogród dworski na wschód od dworu.
W XIX wieku majątek dostaje się w ręce rodu Prittwitz und Gaffron. Stawy tracą w wieku XIX znaczenie utylitarne i stają się częścią założenia krajobrazowego. W 1845 wymienia się we wsi zamek, folwark z młynem, browarem i gorzelnią. Wtedy też do Goli należy kolonia "Johannisthal" oraz leśnictwo.
(Eysymontt Rafał, Wytyczne konserwatorskie do planu zagospodarowania przestrzennego gminy Niemczy, Wrocław, kwiecień 1993)